این تالار در گذشته کاربری کتابخانه داشت و در آن بالغ بر 11 هزار جلد کتاب با موضوعات معماری، زبان شناسی، تاریخ و ادبیات، انگلیسی و فرانسه وجود داشت. در حال حاضر این فضا به موزه فنی برج آزادی تبدیل شده است و در آن ابزار آلات صدا و تصویر قدیمی، لامپ های اوسرام آلمانی، وسایل و ادوات اداری و ... قدیمی مجموعه نگهداری می شود.
موزه صدا و موسیقی برج آزادی
روایت صدا، موسیقی و میراث فرهنگی ایران
موزه صدا و موسیقی برج آزادی با هدف پاسداشت، معرفی و روایت بخشی از میراث موسیقایی و صوتی ایران و جهان شکل گرفته است؛ مجموعهای که تلاش میکند سیر تحول سازها، ابزارهای تولید، ضبط و پخش صدا و نقش موسیقی و صوت را در زندگی فرهنگی و اجتماعی انسان به مخاطب معرفی کند.
در این موزه بیش از 220 ساز و شیء مرتبط با صدا و موسیقی از فرهنگها و مناطق گوناگون گردآوری و به نمایش درآمده است. سازهای ایرانی همچون تار، سهتار، کمانچه، سنتور، عود، نی، سرنا، بالابان و تنبک، در کنار نمونههایی از سازها و ادوات موسیقایی دیگر فرهنگها قرار گرفتهاند. همچنین مجموعهای از ابزارهای قدیمی تولید و انتقال صدا، از جمله گرامافون، فونوگراف، دستگاههای ریل و نوار کاست، رادیوهای قدیمی، تلفن، زنگ، سوت و دیگر اشیای صوتی، بخشی از این گنجینه را تشکیل میدهد.
تنوع این مجموعه، روایت موزه را از مرز سازهای موسیقایی فراتر برده و تصویری از تاریخ فناوری صدا، شیوههای ارتباط و جایگاه صوت در زندگی روزمره و آیینی انسان ارائه میکند. سازهای آیینی، ابزارهای صوتی سنتی، سازهای کودک و نمونههایی از سازهای کمترشناختهشده نیز بخشی از این روایت هستند.
این مجموعه به همت حسین ساجدی، نوازنده تار، پژوهشگر، مجموعهدار و فعال حوزه موسیقی و میراث فرهنگی، طی نزدیک به چهار دهه گردآوری شده است. ساجدی از پیشگامان طرح و توسعه موزههای تخصصی صدا در ایران است.
اکنون بخشی از این گنجینه در مجموعه فرهنگی هنری برج آزادی تهران گرد آمده تا در کنار ظرفیتهای فرهنگی و هنری این مجموعه، امکان آشنایی گستردهتر مخاطبان با میراث صوتی و موسیقایی ایران و جهان را فراهم آورد.
موزه صدا و موسیقی برج آزادی، تلاشی است برای حفظ، معرفی و انتقال میراثی که شنیده میشود، نواخته میشود و در حافظه فرهنگی ملتها باقی میماند.